Özellikle Cenevre Gölü bölgesinde yaşayan yolcular, kalabalık trenlere alışık. Renens gibi Batı İsviçre’nin önemli demiryolu kavşaklarında ve Cenevre, Coppet, Nyon hattında bazı trenler yoğun saatlerde kapasite sınırına yaklaşıyor. Ancak bu durum tüm İsviçre demiryolu ağı için geçerli değil. Verilere göre birçok hatta yoğunluk yalnızca kısa mesafelerde ve sınırlı zaman dilimlerinde ortaya çıkıyor.
Yoğunluk belirli saatlerde artıyor
Değerlendirmeye göre trenlerdeki aşırı doluluk en çok sabah 06.30 ile 08.30, akşam ise 17.00 ile 19.00 saatleri arasında yaşanıyor. Bu saatler, işe ve okula gidiş-dönüş trafiğinin en yoğun olduğu zamanlar olarak öne çıkıyor.
Bazı uzun mesafeli trenlerde de kalabalık görüntüsü oluşsa da bu yoğunluk genellikle hattın tamamına yayılmıyor. Örneğin Annemasse’den St-Maurice’e giden RegioExpress treni, Cenevre, Coppet ve Nyon arasında sık sık dolu olurken, Gland, Rolle ve Allaman duraklarından sonra önemli ölçüde boşalıyor. Morges’ten itibaren ise aynı trenin doluluk oranı düşük ya da orta seviyeye geriliyor.
Bu tablo, İsviçre’de demiryolu sisteminin genel olarak sürekli aşırı yük altında olmadığını, sorunun daha çok belirli güzergâhlar ve saatlerde yoğunlaştığını ortaya koyuyor.
İkinci sınıf vagonlar daha kalabalık
Yolcuların en çok dile getirdiği şikâyetlerden biri, birinci sınıf vagonların boş görünmesine karşın ikinci sınıfın çok daha kalabalık olması. İncelenen 2500’den fazla tren seferinde, ikinci sınıf vagonların neredeyse her zaman birinci sınıfa göre aynı oranda ya da daha fazla dolu olduğu görüldü.
Buna karşılık, birinci sınıfın ikinci sınıftan daha yoğun olduğu sefer sayısı yalnızca 21 olarak kaydedildi. Bu durum, trenlerdeki sınıf ayrımına ilişkin tartışmaları yeniden gündeme taşıdı.
Birinci sınıf kaldırılsın mı?
İsviçre’de bazı çevreler, trenlerde birinci sınıf uygulamasının kaldırılmasını istiyor. Bu tartışma yeni değil ancak son dönemde yeniden güç kazandı. Verkehrs-Club der Schweiz’in gençlik örgütü tarafından başlatılan ve 12 bin 500’den fazla kişi tarafından imzalanan dilekçe Bern’e teslim edildi.
Birinci sınıfın kaldırılmasını savunanlara göre toplu taşımada sınıf ayrımı, sosyal eşitlik açısından sorunlu bir görüntü oluşturuyor. Jura VCS Başkanı Valère Lovis, “Sınıflardan söz ediyor olmamız bile, bazı insanların daha fazla konforu hak ettiği, bazılarının ise hak etmediği düşüncesinin toplumda yer ettiğini gösteriyor” görüşünü savunuyor.
Fransa’da bazı bölgeler birinci sınıfı kaldırdı
İsviçre’deki tartışmalara örnek olarak Fransa’daki uygulamalar gösteriliyor. Fransa’nın bazı bölgelerinde son yıllarda bölgesel trenlerde birinci sınıf kaldırıldı. Bu değişiklik, özellikle kısa mesafeli yolculuklarda büyük bir tartışma yaratmadı.
Fransız yetkililere göre bölgesel trenlerde ortalama yolculuk süresi 15 ila 40 dakika arasında değişiyor. Bu nedenle kısa mesafelerde birinci sınıfın sunduğu ek konforun sınırlı olduğu savunuluyor.
İsviçre’de ise demiryolu şirketleri genel olarak iki sınıf sunmak zorunda değil. Federal Ulaştırma Dairesi’ne göre yalnızca SBB’nin uzun mesafe InterCity ve InterRegio trenlerine ilişkin imtiyazında birinci sınıfa dair özel bir madde bulunuyor. Diğer hatlarda sınıf ayrımı yasal zorunluluk değil, işletmecilerin tercihi olarak uygulanıyor.
Bazı şirketlerde sınıf ayrımı yok
İsviçre’de bazı bölgesel demiryolu şirketleri zaten sınıf ayrımı yapmıyor. Morges bölgesindeki MBC veya Lozan’daki LEB gibi şirketlerde farklı sınıflar bulunmuyor. Buna karşılık Neuchâtel’deki TransN, 2024 yılında bazı hat kesimlerinde birinci sınıf uygulamasını başlattı.
TransN’ye göre bu uygulama, kısa mesafelerde bile bazı yolcular için anlamlı olabilir. Şirket, birinci sınıfın özellikle yolculuğuna bu sınıfta başlamış turistler ya da daha rahat koşullarda çalışmak isteyen pendlerler için tercih edildiğini belirtiyor.
Birinci sınıf ekonomik olarak ne kadar önemli?
Birinci sınıfın demiryolu şirketleri için ne kadar kârlı olduğu konusunda net bilgiler kamuoyuyla paylaşılmıyor. SBB, birinci sınıfın müşteri ihtiyaçlarına karşılık verdiğini ve sunulmaya devam etmesi gerektiğini belirtiyor. Şirket, bu konuda ayrıntılı açıklama yapmak yerine sektör temsilcisi Verband öffentlicher Verkehr’e yönlendiriyor.
SwissPass-Allianz verilerine göre, 2025 yılında birinci sınıf biletler toplam bilet sayısının yalnızca yüzde 6’sını oluşturdu. Buna karşın bilet gelirlerinin yüzde 14’ü birinci sınıftan geldi. Bu da birinci sınıfın az sayıda yolcuya rağmen gelir açısından önemli bir paya sahip olduğunu gösteriyor.
İklim politikası açısından da tartışılıyor
Birinci sınıfın yalnızca konfor ya da gelir açısından değil, çevre politikası açısından da değerlendirildiği belirtiliyor. Lozan Federal Politeknik Okulu’ndan mobilite uzmanı sosyolog Vincent Kaufmann’a göre, yüksek gelirli yolcuların treni tercih etmesinde birinci sınıf önemli bir rol oynayabilir.
Kaufmann’a göre daha yüksek gelir grupları genellikle daha fazla sera gazı emisyonuna neden olan yaşam tarzlarına sahip. Bu nedenle bu kesimin otomobil ya da uçak yerine treni tercih etmesi, iklim politikası açısından olumlu görülebilir. Birinci sınıf, bu yolculara daha fazla konfor ve ayrışma hissi sunarak onları demiryoluna çekebilir.
Tartışma büyüyebilir
İsviçre’de trenlerdeki kalabalık sorunu, sanıldığı gibi tüm ülkeye yayılmış sürekli bir kriz değil. Ancak özellikle ikinci sınıfta, yoğun saatlerde ve belirli hatlarda ciddi bir kapasite baskısı yaşanıyor. Bu durum, birinci sınıfın geleceğiyle ilgili tartışmaları daha da görünür hale getiriyor.
Bir yanda sosyal eşitlik ve kapasite kullanımı gerekçesiyle birinci sınıfın kaldırılmasını isteyenler var. Diğer yanda ise birinci sınıfın hem gelir hem de belirli yolcu gruplarını trene çekme açısından önemli olduğunu savunanlar bulunuyor.
Önümüzdeki dönemde İsviçre’de demiryolu taşımacılığında kapasite, konfor, gelir ve eşitlik tartışmalarının daha fazla gündeme gelmesi bekleniyor.
