1960’lardan bu yana yürütülen SETI programı, uzayda gelişmiş yaşamın izlerini arıyor. Ancak yaklaşık 70 yıldır hiçbir kesin sinyal tespit edilemedi.

ETH Lozan’dan teorik fizikçi Claudio Grimaldi, bunun birçok nedeni olabileceğini söylüyor. Sinyaller Dünya’ya hiç ulaşmamış olabilir, teleskoplar yanlış frekanslara odaklanmış olabilir ya da sinyaller çok zayıf olduğu için tespit edilememiş olabilir. Grimaldi’ye göre asıl sorun, araştırılan alanın büyüklüğü: “Aradığımız uzay hacmi devasa, ancak biz bunun yalnızca çok küçük bir kısmını tarayabildik.”

Araştırma, Astronomical Journal dergisinde yayımlandı ve bayesçi istatistik yöntemini kullanıyor. Bu yöntem, daha önce taranan bölgelerden elde edilen verileri hesaba katarak gelecekteki gözlemlerin daha stratejik yapılmasını sağlıyor. Grimaldi’nin analizine göre, eğer teknosinyaller varsa, düşündüğümüzden çok daha uzak bölgelerden geliyor olabilir — binlerce değil, on binlerce ışık yılı öteden.

Bugüne kadar yapılan araştırmalar, Dünya’dan 500 ışık yılı uzaklığa kadar olan bölgede yaklaşık bir milyon yıldızı kapsadı. Oysa Samanyolu’nun çapı 100 bin ışık yılı. Grimaldi, sinyallerin tespit edilebilmesi için çok güçlü ve uzun süreli olmaları gerektiğini hatırlatıyor: “Bir yıldız 1000 ışık yılı uzaktaysa, aldığımız sinyal 1000 yıl önce gönderilmiş demektir.”

Yeni nesil radyo teleskoplarının devreye girmesiyle araştırma alanı genişleyecek. Grimaldi, tüm zorluklara rağmen umutlu: “Her başarısız arama bile bizi büyük soruya biraz daha yaklaştırıyor: Evren’de yalnız mıyız?”