Eczacı dernekleri, bu gelişmelerin ülkenin ilaç tedarik güvenliğini zayıflatabileceğini söylüyor.
Bichsel, İsviçre’de infüzyon çözeltileri üreten az sayıdaki firmadan biriydi. Hastaneler, özellikle tedarik sıkıntısı yaşandığında Bichsel’in özel üretimleri sayesinde destek alıyordu. Bu üretimin ortadan kalkması, sağlık kurumlarının daha fazla ithalata bağımlı hâle gelmesine yol açabilir. Roche’un Rocephin adlı önemli bir antibiyotiğin üretildiği fabrikayı elden çıkarması da benzer bir risk yaratıyor.
Eczacı Birliği Başkanı Martine Ruggli, normal dönemlerde bunun büyük bir sorun yaratmayabileceğini ancak kriz zamanlarında çok ciddi bir risk oluşturduğunu belirtiyor. Ona göre İsviçre, zaten büyük ölçüde dışa bağımlı olduğu ilaç tedarikinde daha da kırılgan bir duruma düşebilir. Ruggli, mevcut yerli üretimin korunması gerektiğini ve Federal Hükümetin bu konuda daha fazla sorumluluk alması gerektiğini savunuyor.
Federal Ekonomik Tedarik Dairesi’nden Cordula Landgraf ise devletin yalnızca piyasa kendi kendine tedariki sağlayamadığında müdahale edebileceğini hatırlatıyor. Şirketlerin ticari kararlarına doğrudan karışmanın görevleri olmadığını vurguluyor. Yine de Federal Hükümet, önümüzdeki aylarda ilaç tedarik güvenliğini artırmak için ek önlemlere ihtiyaç olup olmadığını değerlendirecek.
Bu arada eczacı örgütleri ve hastaneler, oluşacak boşluğu kimin doldurabileceğini ve üretimin başka tesislerde sürdürülüp sürdürülemeyeceğini yakından takip ediyor. İsviçre’de iki yıldır faaliyet gösteren çeşitli sivil toplum kuruluşları da ilaç tedarik güvenliğini siyasi gündeme taşımaya çalışıyor.
